Groźne choroby grzybowe w rzepaku

Bardzo ważne jest zwalczanie chorób grzybowych w rzepaku ozimym przed kwitnieniem.

W okresie wczesnowiosennym na plantacji rzepaku ozimego, z ekonomicznego punktu widzenia, istotne znaczenie mają tak naprawdę dwie choroby grzybowe, tj. czerń krzyżowych i sucha zgnilizna kapustnych. Natomiast wystąpienie kolejnych dwóch, tj. szarej pleśni oraz mączniaka rzekomego uzależnione jest w znacznym stopniu od warunków wilgotnościowo-termicznych.

Duża presja patogenów chorobotwórczych, obserwowana w ostatnich kilku latach wynika głównie z dwóch czynników, tj. zwiększonego udziału rzepaku w płodozmianie oraz zmian klimatycznych jakie zachodzą w naszej strefie. Doskonałym przykładem może być zima (a właściwie jej brak) w sezonie 2019/2020. Lustracja plantacji rzepaku ozimego na przełomie lutego i marca wykazała, że plantatorzy nie będą mieli łatwego sezonu ze względu na wzrost zagrożenia porażeniem plantacji rzepaku przez te cztery choroby grzybowe.

Czerń krzyżowych wywołana przez patogenicznego grzyba Alternaria brassicae oraz sucha zgnilizna kapustnych spowodowana przez Phoma lingam. Są to najczęściej spotykane choroby grzybowe na plantacji rzepaku ozimego.

Najlepszym okresem do zastosowania odpowiednich s.cz. fungicydów do zwalczania czerni krzyżowych oraz suchej zgnilizny kapustnych jest moment osiągnięcia przez rzepak ozimy fazy początku wydłużania się pędu głównego (BBCH 30-39), aż do fazy zielonego pąka (BBCH 50-59).

Ciepła zima oraz chłodna i wilgotna wiosna tego roku, będą prawdopodobnie sprzyjać rozwojowi dwóch pozostałych chorób grzybowych: szarej pleśni wywołanej przez Botrytis cinerea oraz mączniaka rzekomego spowodowanego przez Peronospora parasitica. Ze względu na panujące warunki wilgotnościowo-termiczne możemy oczekiwać zwiększonej presji ze strony tych patogenów w odniesieniu do roślin rzepaku ozimego już w II lub III dekadzie kwietnia.

Najlepszym okresem do zastosowania odpowiednich fungicydów do zwalczania szarej pleśni jest faza początku wydłużania pędu głównego (BBCH 30-39), aż do końca fazy początku kwitnienia (BBCH 61) rzepaku ozimego. Natomiast do zwalczania mączniaka rzekomego stosuje się fungicydy na początku wegetacji wiosennej, również w fazie początku wydłużania się pędu głównego (BBCH 30-39), a interwencyjnie w momencie pojawienia się pierwszych objawów lub w fazie (BBCH 39-65) w przypadku późnych infekcji rzepaku ozimego.

dr inż. Tomasz R. Sekutowski

IUNG – PIB w Puławach

Zakład Herbologii i Technik Uprawy Roli we Wrocławiu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *